ได ตอนที่ 7 ปัญหาเด็กๆ

posted on 07 Jun 2009 04:11 by patsue-13

 

ผมไม่ได้อัพเรื่องไดอารี่ตั้งนานแหนะ

 

ห่างหายไปกว่า ยี่สิบเอ็นทรี่เลยทีเดียว

 

มาว่ากันด้วยเรื่องของผมต่อ

 

เด็กมีปัญหา...ผมเองก็เป็นเด็กมีปัญหา

 

เริ่มที่พ่อมีคนอื่นนอกจากแม่

 พ่อแม่ทะเลาะกัน

ลูกที่ต้องนั่งดูพ่อแม่ทะเลาะกัน

มันไม่สนุกเลยสักนิด

 

ภาพเหตุการณ์ที่ผมเห็นทำให้ผมรู้สึกว่า

คำชมจากพวกเค้าไม่จำเป็นอีกแล้ว

ไม่จำเป็นจะต้องเรียนเก่งอีกต่อไป

ผมเริ่งคิดที่จะมั่วข้อสอบ

แล้วจากนั้นผมก็มั่วตลอด

พอโดนถามว่าทำไมสอบได้ที่ไม่ดีผมก็ตอบไปว่า

"เด็กที่ย้ายมาใหม่มาจากโรงเรียนรวยๆเค้าเลยเรียนเก่งกว่า"

 

 

ผมก็แค่ไม่อยากได้คำชมจากปากของคนที่ทำให้ผมร้องไห้

 

พวกเค้าไม่มีค่าพอจะชมผม

 

........................................

จนในที่สุดพ่อกับแม่ก็ต้องหย่ากัน

 

ตอนที่พ่อแม่หย่ากันผมไม่รู้อะไรเลย

 

พวกเค้าอยู่ๆก็เลิกทะเลาะกัน

 

พ่อไม่ค่อยกลับบ้าน

 

ผมก็เริ่มเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง

ในบางสัปดาห์ผมไม่เห็นหน้าพ่อแม่ตัวเองเลย

ผมจะออกจากห้องก็ต่อเมื่อไปโรงเรียนตอนเช้า

ซึ่งแม่ไปทำงานแล้ว

ผมกลับถึงบ้านแม่ก็ยังไม่กลับจากที่ทำงาน

พ่อก็ไม่กลับบ้านอย่างเคย

ผมใช้เงินโดยกดจากตู้ ATM

พ่อจะโอนเงินให้ผมใช่เดือนละสองพันเท่านั้น

 

บางครั้งผมก็คิดว่า

อยากจะรับเงินจากมือพ่อแม่เหมือนเด็นคนอื่นๆ

อยากกินเข้าตอนเช้าด้วยกัน

อยากให้แม่สอนการบ้านให้

อยากให้พ่อกลับบ้านทุกวัน

 

คนหลายคนบอกว่า

"ชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะใช้ชีวิตได้"

 

แต่บางครั้งมันก็เลือกไม่ได้ 

พยายามที่จะใช้ชีวิตปกติ

พยายามที่จะยิ้ม 

 

ตอนนี้ผมทำได้แค่พยายามที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปเรื่อยๆ

ทำได้แค่พยายามจะไม่ตาย

 

ทั้งๆที่เคยคิดจะฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้ง

ทั้งๆที่อยากตายแท้ๆ

แต่กลับพยายามจะมีชีวิตอยู่ต่อไป

 

พ่อแม่ทะเลาะกัน

ลามมาถึงตัวของผู้เป็นลูก 

 

จิตใจที่สับสน

ทำให้ผมกลายเป็นคนสองบุคลิค

 

ผมไม่โทษพ่อกับแม่

เพราะพ่อแม่ไม่ได้ทำให้ผมเป็นแบบนี้

 

มันเป็นเพราะจิตใจที่สับสนของผมเองที

เลือกจะแตกแยกออกเป็นสองจิตใจ

 

แต่อาจเป็นเพราะสองจิตใจนี้

ผมเลยกลับมาเป็นคนใหม่ได้อีกครั้ง

 

ถึงผมจะทำตัวแปลกๆ

ร่างกายอ่อนแอลง

หรือบางครั้งก็มีบุคลิคที่สามหลุดออกมาบ้าง

แต่ผมก็สามารถยิ้มได้ หัวเราะได้

บ้าบอได้ มีความรักได้

 

และแท้จริงที่สุด

ผมก็ยังรักและเคารพพ่อกับแม่ยิ่งกว่าใคร

 

อนาคตข้างหน้าของผมไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเป็น

จูทไรท์จะไปรอดมั้ย

ถึงจะเป็นแม่มดเก่งเก่งมาจากไหน

ก็ไม่มีวันเอาชนะจิตใจทั้งสองดวงของผมได้หรอก

 

 

 

edit @ 7 Jun 2009 05:17:24 by พี+_+*

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

พอมีลูกแล้วก็พยายามที่จะเป็นพ่อแม่ที่ดีให้ได้ค่ะ แต่ตอนนี้อย่าให้อะไรมามีผลกระทบอะไรกับเราได้ พ่อกับแม่อาจจะพยายามไม่เพียงพอและไม่เคยเข้าใจเราเลย แล้วทำไมเราต้องเข้าใจท่านด้วย(เนอะ) ถึงแม้ชีวิตคู่ระหว่างคนสองคนบางทีมันอาจจะประคับประคองไปไม่รอด แต่ลูกก็คือลูก ยังไงก็รัก ไม่อย่างนั้นจะเงินสองพันหรือเท่าไหร่ก็คงไม่ให้ และคงไม่เลี้ยงมาจนถึงอย่างนี้ คนเป็นพ่อแม่มีความเครียดและความหงุดหงิดมากมายของผู้ใหญ่ที่ต้องต่อสู้ ท่านเลือกทางของท่านแบบนั้นส่วนเราก็ยังมีทางของเราให้เลือกอีกมากมายเช่นกัน surprised smileอย่างน้อยชีวิตที่ท่านให้เรามาก็คงมีประโยชน์หรือไม่ก็ช่วยให้เราได้ทำประโยชน์กับผู้อื่นได้บ้างไม่มากก็น้อยนะคะ surprised smileเกิดมาย่อมมีความหมายเนอะ

#1 By Hayashi Kisara on 2009-06-07 05:17

สู้ๆนะคะ

#2 By J.M.P---Moo-Moo on 2009-06-07 14:53

แวะมารดน้ำ
ก่อนไปนอนคะ
ใช่ มันไม่สนุกเลย
รู้รึเปล่าว่าระหว่างที่เขาทะเลาะกันอยู่ มีคนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
แต่กำลังนั่งเสียใจ และซึมซับสิ่งแย่ๆไปอยู่

(อะไรของตูsad smile )

#4 By TeChNiKoS[9.9796] on 2009-06-07 19:12

สู้ๆกับชีวิตเข้าไว้นะฮะ ในฐานะที่เป็นคนที่เคยโดนแบบนี้เหมือนกันdouble wink

ปล.ตามมาจากบล๊อกของ Zonas เห็นว่าเป็นสาวก saiyuki เหมือนกัน ขอadd ไว้นะฮะbig smile